JavaScript String prototipinde duran ve HTML etiketi üreten eski yöntemler. Bunlar neden hâlâ dilde duruyor, geriye dönük uyumluluk onları neden koruyor?
JavaScript ilkellerinde yeni yöntemler görmek beni her zaman heyecanlandırmıştır. Ancak dilin eski köşelerinde, bugün kimsenin kullanmadığı ama hâlâ orada duran yöntemler de var.
HTML üreten dize yöntemleri
String prototipinde, metni ilgili HTML etiketiyle saran bir grup yöntem bulunuyor. Bunlar dilin ilk günlerinden kalma:
.big()metni<big>etiketiyle sarar.bold()metni<b>etiketiyle sarar.italics()metni<i>etiketiyle sarar.link()birhrefniteliği taşıyan bağlantı öğesi üretir
Tarayıcı konsolunda denediğinizde çalıştıklarını görürsünüz. Sonuç, tam olarak beklediğiniz gibi bir HTML dizesidir.
Neden hâlâ duruyorlar?
Bu yöntemler geriye dönük uyumluluk sebebiyle dilde kalmaya devam ediyor. Yerleşik prototip yöntemlerini kaldırmak, hâlâ ayakta duran siteleri bozma riski taşır.
Web’in ilerleme biçimi bu: yeni olan eklenir, eski olan nadiren silinir. Bugün bu yöntemleri kullanmak için bir sebep yok. Metni HTML’e dönüştürmek gerektiğinde şablon dizeleri ya da DOM API’leri hem daha okunur hem daha güvenlidir.
Yine de dilin bu köşelerine denk gelmek, web tarihinin bir parçasına dokunmak gibi.
Modern, erişilebilir ve ölçülerek teslim edilen kurumsal siteler için Web Sayfası Tasarım sayfamıza bakabilirsiniz.